Afgelopen week, 30 jaar geleden, ben ik verwekt. Mijn moeder liep die avond haar stamkroeg in, met maar een doel. Er was niets liever wat ze wilde dan een kind en ze wist dat deze avond de avond was. De barman van deze kroeg was bereid haar hierbij te helpen, waarschijnlijk ook uit eigen belang. John, zo heette hij, heeft in mijn leven geen rol gespeeld. Toch wil ik hem hier even noemen omdat dit de enige vijf minuten zijn die hij ooit in mijn ontwikkeling heeft gestoken. Nou ja, die heeft hij in mijn moeder gestoken, maar daar ben ik het resultaat van.

Na sluiting heeft hij eerst nog even de bar schoongemaakt en rond half vier zijn ze de straat over gestoken naar mijn moeders huis. Daar heeft de verwekking plaats gevonden. Helaas heeft mijn moeder nooit de details die zich daar hebben afgespeeld met mij willen delen, maar ik denk dat we er allemaal wel een beeld bij hebben.
Een leuk detail dat ze me wel heeft verteld is dat ze rond die tijd ook een docu over leeuwen heeft gezien. Hierin werd verteld dat leeuwinnen met hun achterpoten omhoog gaan liggen zodat het zaad beter bij de eitjes kan komen. Of dit ook werkt voor mensen weet ik niet, maar mam heeft het wel geprobeerd en negen maanden later was ik daar. Weliswaar in een iets compactere vorm dan dat ik nu ben.