Mijn IQ ligt rond de 130 en mijn citoscore was 544. Een VWO-klantje dus, geen twijfel over mogelijk. Toch kreeg ik het advies om naar het VMBO te gaan, want ik zou de druk van Havo of hoger niet aan kunnen. Niet omdat ik er niet slim genoeg voor was, maar omdat ik andere prioriteiten zou hebben. Ik had mijn eigen ideeën en meningen en ik zou mij niet aan kunnen passen aan het strakke stramien van het hoger voortgezet onderwijs. Dus ik ging naar het VMBO.

Ik heb er een GEWELDIGE tijd gehad en zou het niet anders willen. Er is geen moment geweest dat ik onder mijn niveau heb hoeven werken. Ook al konden mensen met een lagere intelligentie het gemakkelijk bijbenen, toch kreeg ik de mogelijkheid om werkstukken en opdrachten op mijn eigen niveau uit te voeren en daarnaast mijn prioriteit bij mijn passies te leggen: Kunst en creativiteit.
Mooie dingen maken en nieuwe verhalen vertellen. Dat is wat ik het liefste doe en die kans kreeg ik ook. Misschien wel meer dan ik op Havo of VWO zou kunnen. Want het schooladvies gaat niet over wat je in het leven kunt bereiken, maar op welke manier je het verste zal komen. Juist de vrijheid en de kans om rustig mijn eigen weg te volgen hebben er voor gezorgd dat ik nu sterker en zelfbewuster ben. Het heeft ertoe geleid dat ik het lef had om vorig jaar mijn debuutroman uit te brengen. Het heeft me de kans gegeven om mijn eigen mening te vormen over de wereld en de maatschappij. Het heeft mij geleerd zelf na te denken.

Natuurlijk had ik ook naar Havo of VWO kunnen gaan. Braaf met mijn neus in de boeken zitten om alle feiten in mijn hoofd te stampen. Leren leven met als enige doel: “succesvol worden”. Drukke baan, goed salaris en net als iedereen proberen promotie te maken. Gewoon de kudde volgen, netjes in de rij lopen en vooral niet nadenken.
Ik geef toe, ik verdien niet veel, maar ik kan rond komen. Promotie maken zit er voor mij niet in, maar ik groei iedere dag als schrijfster. En ik kan nadenken over wat ik doe en zeg, voordat ik meteen een mening vorm.

Nee, ik zal nooit een bankdirecteur worden, met een veel te hoog inkomen, strak in het keurslijf van hoe succes eruit zou moeten zien. Maar ik ben vrij om de dingen te doen waar ik achter sta en ik ben gelukkig.

2 Comments

Leave a Reply