Ik ben het zat
Om steeds maar weer te horen te krijgen dat ik beter het klooster in kan gaan of mezelf dicht moet laten naaien. Omdat een papzak als ik nooit seks zal hebben

Ik ben het zat
Om eten en drinken naar mijn kop gesmeten te krijgen. Omdat een varken als ik toch wel alles naar binnen zal werken.

Ik ben het zat
Dat mijn moeder van 62, hartpatiënt en slechtziend van haar sokken wordt gereden en de opmerking naar haar hoofd krijg: “Aan de kant dikke Berta”

Ik ben het vooral zat
Dat mensen zeggen: “Ach, laat ze maar. Het is hun probleem.” Of “je moet je niet laten kennen, dan houdt het vanzelf op.”

Want ik ben het zat
Om te moeten accepteren dat ik altijd als een stuk onkruid behandeld wordt. Alleen maar omdat ik niet aan het gewenste uiterlijk voldoe.