Winnen is belangrijker dan meedoen (10)

‘Wat is dit?’ Naast het koffiezetapparaat staat een triviantspel uitgestald en Bart leunt op de hoek van de tafel. ‘Ik ga meedoen met de slimste mens en ik dacht ik kan wel wat training gebruiken. Zin om me te helpen?’ Ik kijk hem onderzoekend aan. ~Waarom vraagt hij dat aan mij? Juist nu, na het feest, het dansen.~ ‘Uhm, waarom ik?’
‘Omdat jij een van de slimste mensen bent die ik ken, als ik jou kan verslaan kan ik misschien wel winnen.’ Hij kijkt me serieus aan. Hij geeft me geen compliment, dat is in iedere geval niet bewust, hij zegt het als een feit. Jij bent slim dus ik heb je nodig. ‘Oké, ik help je wel.’ Even lacht hij naar me, maar niet zijn brede lach die hij normaal opzet als hij mij ziet. ~Waarom lach je niet naar me?~

We beginnen met spelen. Hij weet veel, maar ik ook en we gaan gelijk op. Als hij halverwege aan de beurt is houdt hij de dobbelsteen vast en gooit hem niet. Even denkt hij na en dan begint hij er toch over. ‘Ik moet het vragen, over het feest, het dansen. Hoe uhm? Hoe lang al en waarom heb je niets gezegd? …Ik heb helemaal niets doorgehad.’ Ik kijk naar de tafel. ~Ik wil het hier helemaal niet over hebben, je had het niet mogen weten. Ik wil dit niet. Wat moet ik nou zeggen.~ Even denk ik er over na en dan weet ik wat ik moet doen. ‘Wat bedoel je?’ Nu is het zijn beurt om verbaasd te kijken. ~Ga ik dit nou echt ontkennen?~ ‘Nou gewoon, tijdens het dansen, ga nou niet doen alsof het niet gebeurd is.’ Ik word weer rood, maar begin te lachen. ‘Oh dat, ik geloof dat de alcohol de overhand nam.’ Hij kijkt me twijfelend aan. Dus je wilt zeggen dat er niets van waar is. ~Oké, deze leugen moet gaan werken, als ik hem er maar niet te dik bovenop leg. Hij is best makkelijk om de tuin te leiden.~ ‘Jawel, een beetje, maar laten we eerlijk zijn, je bent knap en slim en ook nog leuk om mee om te gaan, iedere vrouw zou daar een zwak voor hebben, maar het stelt niets voor. Ik heb Robin en ik zou hem altijd boven jou verkiezen.’ Ik kijk hem nu recht aan en besef dat ik hem nu wel heel erg aanval, dat verdient hij ook niet. ‘Oké, dat komt er lullig uit, maar wat ik bedoel is:…’ Ik denk goed na over de woorden. ‘Je bent een leuke man, maar het was echt de alcohol. Sorry, dat ik je daarmee verward heb.’ Hij lacht, ik heb hem duidelijk gerust gesteld. ‘Gelukkig, ik was even bang dat…’ hij maakt zijn zin niet af, maar dat hoeft niet. ‘Ik snap het, we werken goed samen, het zou zonde zijn als dat verdween.’ ~Daarom sta ik hier ook zo hard te liegen.~ Hij knikt en gooit de dobbelsteen weer. ~Serieus kom ik er zo makkelijk vanaf, ik had gedacht dat hij er meer achter zou zoeken. Kom op Bart, je kan toch wel zien dat ik hier keihard zit te liegen, maar blijkbaar kun je mij toch niet zo goed lezen als je dacht.~

Op het nippertje wint hij met een vraag over PSV, zijn favoriete club. Het is een beetje geluk, maar ik wrijf het er niet in. ‘Gefeliciteerd.’ Ik loop om de tafel heen en sla mijn arm om zijn schouder. ‘Ik zou zeggen blijf nog even oefenen en wie weet win je wel De Slimste mens.’ ~Want Het Beste Brein heb je duidelijk niet, maar ach dat maakt je echt niet minder leuk hoor.~

 

[WORDT VERVOLGD]

Lees hier het hele verhaal van Bart en Susan